Home :: นิยายออกใหม่ :: รักเราทแยงเตียง / ณิการ์

รักเราทแยงเตียง / ณิการ์

รักเราทแยงเตียง / ณิการ์
+4
SKU SKU9349
ขายเพียง: ß 499.00
Qty

คำจำกัดความสำหรับ 5 เรื่องสั้นร้อนแรง

คงไม่มีคำไหนมาบรรยายได้ดีเท่ากับได้อ่านได้เห็นเนื้อในความรักในครั้งนี้
.............ความรักมีหลายรูปแบบ แต่แบบไหนที่ว่าแน่ต้องแพ้ให้กับลีลารักร้อนของพวกเขา..........
............... ไม่ว่าจะมุมแหงนมุมเงยพวกเขาก็ทแยงได้หมด เพียงแค่ใจเชื่อมใจความรักก็เกิดขึ้นได้.............
แล้วเรามาลุ้นไปด้วยกันว่าความรักร้อนแรงของพวกเขาทั้ง 5 คู่จะเป็นเช่นไร
ใครจะเป็นคนฉุดพวกเขาจากเพลิงกามถ้าไม่ใช่คุณ คุณ และก็คุณเท่านั้นที่จะได้ครอบครองลีลารักร้อนสวาทในครั้งนี้
คิดหื่นเชิญเสพ
ณิการ์
มี 5 เรื่องสั้น ดังนี้
1.คืนข้ามปีเสียวซ่าน (ชลธิชา VS แดนไทย)
    โปรย
    “อ่า! ตื่นแล้วเหรอเมียจ๋า...สวัสดีปีใหม่ 2017 จ้ะ” ยิ้มกริ่มจ้องมองคนตัวเล็กที่กำลังขยับกายไปมาด้วยความเอ็นดู 
    “ไอ้แดน” ร่างเล็กสะดุ้งตัวลุกขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อภาพทุกอย่างของคืนวานที่ผ่านมามันวิ่งเข้ามาในหัวเต็มไปหมด
    “อะไรเมียจ๋า...พูดไม่เพราะเลยนะมึงน่ะ” เอ่ยอย่างมีความสุข พร้อมกับตวัดแขนออกไปรวบร่างเล็กเปลือยเปล่านอนล้มทับมาบนร่างตน

2.หักดิบรักซาตาน (ชลธี VS คีรติ)
    โปรย 
    “คีทำอะไร”  เดินเข้ามาถามคนตัวเล็กใกล้ๆ ชลธียืนมองสาวเจ้าอยู่นานแล้ว อดไม่ได้จึงเดินเข้ามาถาม
    “คีจะตำน้ำพริกค่ะ แต่หาสากไม่เจอ” หาอยู่นานแล้วแต่ก็หาไม่เจอ ไม่รู้ว่าแม่บ้านเอาเก็บไว้ส่วนไหนของห้องครัว
    “จะหาทำไมสาก สากอยู่นี่ไง” พูดพร้อมกับดึงมือเล็กมาถูเป้ากางเกงตัวเอง
    คีรติหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย เมื่อรู้ว่าสากของเขามันขยับได้ แถมยังดิ้นสู้มือเธอด้วย
    “ทำเป็นอาย ก็นอนกินนอนกอดมันทุกคืน” เดินย่างสามขุมเข้ามาหาคนตัวเล็กที่ยืนบิดตัวไปมาอยู่ในครัว
    “อือ! หอมจังเมียพี่ชล” พอมาถึงคนตัวเล็กก็อดก้มลงสูดกลิ่นกายของคีรติไม่ได้ กลิ่นดอกมะลิอ่อนๆ ทำให้เขาผ่อนคลายทุกทีที่ได้สูดดมมัน และยิ่งอยู่บนตัวของสาวเจ้าแล้วนั้นยิ่งทำให้ชื่นใจเข้าไปใหญ่

3.30 ยังแจ๋ว (นำทัพ VS ฌาณิการ์)
    โปรย 
    “จะทำอะไรณิ”
    “เมื่อเมียมันพยศก็ต้องขี่ให้มันสงบ”
    แควก!
    กระชากชุดแซกสีชมพูอ่อนของจากคอให้ขาดถึงเนินออก ไม่สนว่าเธอจะดิ้นรนขัดขืน เมื่อตอนนี้ความโกรธของเขามันทะลุควันออกหูไปแล้ว อยากให้เขาต้องรุนแรงก็ไม่บอก เมื่อพูดดีๆ ไม่เข้าใจ เมื่อรักดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้เป็นแบบนี้ได้ เมื่อไม่เห็นค่าความรักที่มีให้ก็ไม่สนใจอะไรแล้ว ตอนนี้ขอตักตวงความสุขและสั่งสอนให้สาสมใจหน่อยเถอะ
    “ปล่อยนะ กรี๊ดดด ปล่อยณินะพะ...พี่...อื้อ! อือ!”
    ปากหนาประกบปากเล็กแทบจะทันที เขาไม่อาจทนเสียงเล็กแสบแก้วหูของฌาณิการ์ได้อีกแล้ว เรียวลิ้นร้อนจาบจ้วงล่วงลึกเข้าไปในโพรงปากเล็ก สอดแทรกชอนไชไปตามไรฟันอย่างเอาแต่ใจ
    “โอ้ย! ” เป็นต้องร้องเมื่อคนตัวเล็กกัดลิ้นเขา จนต้องผละออกมาจากร่างเล็ก แล้วในจังหวะนั้นเองฌาณิการ์พลิกร่างตะเกียกตะกายหนี แต่ก็ไปไม่พ้นเมื่อมือใหญ่กระชากผมยาวสวยของเธอจากทางด้านหลังไว้
    “โอ๊ย! ปล่อยนะณิเจ็บ” เอี้ยวหน้ามามองคนตัวโตด้วยความโกรธแค้น อยากขยับอยากดิ้นหนีก็ไม่ได้ เมื่อถูกกระชากผมอยู่แบบนี้ มือเล็กยันร่างให้แอ่นไปตามแรงดึงของบุรุษแข็งแรงจากทางด้านหลัง
    “ฮึ! ทีอย่างงี้อ้อนวอน เจ็บแค่นี้ไม่ถึงตายหรอก” พร้อมกับกระตุกมือตัวเองให้เธอรู้สึกเจ็บหนังหัว และมันก็ได้ผล
    “โอ๊ย! ก็บอกว่าเจ็บไงเว้ย!...” ตะโกนออกมาด้วยความเจ็บ น้ำตาคลอเบ้า ปากอิ่มกัดปากตัวเองไว้แน่นเมื่อต้องฝืนทนความเจ็บในครั้งนี้
    เขาแลบลิ้นออกมาข้างนอกแล้วเอามือข้างที่ว่างมาแตะปลายลิ้นตัวเองดู ว่าสิ่งที่ตนสงสัยนั้นเป็นจริงไหม และมันก็จริงเมื่อสีแดงเปื้อนติดมือเขา
    “บ้าฉิบ! เลือด....”
    “เฮอะ! เลือดชั่วไง” ยิ้มเยาะด้วยความสะใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองทำให้เขาเลือดออกได้
    “อย่าลำพองตัวไปเลยน้องณิ อย่าคิดว่าพี่จะดีเหมือนที่เห็น คนเราทุกคนย่อมมีด้านมืดเสมอ” 
    ว่าแล้วก็คืบคลานขึ้นไปคร่อมทับร่างเล็กแต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือที่ดึงผมออก ส่วนมือที่ว่างก็บีบคางเล็กให้เอี้ยวหน้ามาทางตนแล้วจับบังคับให้แหงนเงยขึ้นมาสบตาคมกล้าของตน เมื่อเห็นดวงตาสวยเต็มไปด้วยน้ำตาปริ่มจะล้นออกมาหัวใจแกร่งก็กระตุกวูบไปชั่วขณะ แต่ก็ต้องปรับให้กลับมาเป็นสีหน้าเคร่งขรึมเหมือนเดิม ในเวลานี้เขาไม่ควรจะใจอ่อนกับม้าพยศอย่างฌาณิการ์

4.ร้าวรานเพราะรัก (แม่เลี้ยงมนปรียา VS ก้องฟ้า) 
    โปรย
    “ไม่รักช่างสิ ผมไม่แคร์ ไม่สนอะไรแล้ว ผมรู้แต่ว่าผมรัก ผมต้องการพี่”    
    “พี่ฉี่จะราดแล้วนะก้อง” เธอยกเรื่องนี้ขึ้นมาอ้างเพื่อให้บุรุษเหนือร่างปล่อยตน
    “ราดไปเลย ผมไม่รังเกียจพี่หรอก ผมรักทุกอย่างที่เป็นพี่” ผละออกมาจ้องหน้าสวย ก่อนจะปล่อยให้แขนสาวเจ้าเป็นอิสระ แล้วมือใหญ่ก็ถลกเสื้อของหญิงสาวขึ้นจนเปิดให้เห็นเต้างามที่ไม่มีชั้นในปกปิดไว้
    “อืม! สวยเหลือเกินเมียรักของผม อูว์!” ก้มลงจูบใต้ราวอกของสาวเจ้าแผ่วเบา มือใหญ่ค่อยๆ กอบกุมสัมผัสความอวบอูมนั้นของเธอเบาๆ บีบเคล้นไปมา
    “อะ! อย่านะก้อง ชูว์!” ร้องครางห่อปากด้วยความซ่านเสียว มือเล็กปัดป่ายไปมาข้างกายด้วยความทรมาน เพียงแค่สัมผัสความหวามจากมือหยาบกร้านเธอก็ตื่นตัวพร้อมรับสัมผัสชายหนุ่มแล้ว
    “อ่า! เห็นไหมพี่ก็ต้องการผมเหมือนกัน” เอ่ยเสียงพร่า ดูดคลึงยอดอกของสาวเจ้าแรงๆ ด้วยความมันเขี้ยว ก่อนมือใหญ่จะล้วงเข้าไปในกางเกงของสาวเจ้า เพื่อบีบขย้ำเนินสวาทของเธอเล่น
    “อะ! อือ! พี่....อา!....” แล้วเธอก็ปล่อยฉี่ราดใส่มือชายหนุ่มจนหมดท้องน้อย สูดปากเบาๆ ด้วยความสบายท้องตัวเอง
    “พี่ฉี่จริงๆ เหรอ” ก้องฟ้าเอ่ยถามอย่างขำๆ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเบือนหน้าหนีด้วยความอาย และตอนนี้แก้มนวลเนียนก็ซับสีเลือดขึ้นมาถนัดตา จนเขาอดก้มลงหอมแรงๆ ไม่ได้

5.valentine(เริงรัก)  (เอกภิภพ VS น้อยหน่า)
    โปรย
    “ผมขอด้านหลังได้ไหมครับ”
    “ไม่ได้ พี่กลัว” รีบปฏิเสธทันควัน เพราะใครๆ ก็บอกว่าประตูหลังนั้นเจ็บ
    “ไม่ลองไม่รู้นะครับ” จับร่างเล็กพลิกหันหลังหาตน แล้วผลักไปยังผนังห้องน้ำ จับร่างเธอโค้งตัวดึงมือเล็กดันผนังห้องน้ำไว้ เมื่อจัดท่าเสร็จก็ยื่นมือไปยังที่วางสบู่เหลวในห้องน้ำ แล้วกดมันเต็มมือ
    “พี่กลัวเอก...” พยายามส่ายหน้าขอร้องให้เขาเห็นใจ แต่ก็ไร้ประโยชน์
    “อย่ากลัวเลยครับ เชื่อมือผมนะ” เอาสบู่เหลวมาลูบไล้ทั่วแก่นกายร้อนตน แล้วก็กดมาใหม่อีกครั้ง แล้วครั้งนี้ก็เอาลูบไล้ทางเข้าทวารสาว แล้วเอานิ้วของตนทแยงเข้าไปในตัวทวารของคนตัวเล็ก
    “อ่ะ! เอกอย่า...พี่กลัว” พยายามจะดิ้นหนี แต่มือใหญ่ข้างหลังก็จับรั้งปอยผมเธอไว้จนไม่สามารถขยับหนีได้ 
    “ไม่ต้องกลัวครับ ผมจะไม่ทำให้พี่เจ็บ เราจะสุขไปด้วยกันที่รัก”

 

คะแนนความชอบ

รีวิวนิยายเรื่องนี้

ยังไม่มีใครรีวิวนิยายเรื่องนี้ เขียนรีวิวเป็นท่านแรกได้เลยค่ะ

เขียนรีวิวนิยายตรงนี้ค่ะ

: *
: *
พิมพิ์ตัวเลขที่คุณเห็นในภาพ (ถ้าคุณไม่เห็นภาพใด ๆ กรุณา enable image ในเว็บบราวซ์เซอร์ของคุณและทำการ รีเฟรชหน้าจอใหม่อีกครั้ง):


*